admin

Śmierć – przejście

Kiedy zmarła moja mama otrzymałam temat pracy magisterskiej Śmierć i rzeczy ostateczne człowieka. Dobrze mi to zrobiło kiedy wciągnęłam się w szukanie wiadomości na ten temat. Spodobały mi się poglądy św. Ambrożego, który mówił o śmierci, że jest dobrą ucieczką od świata, w którym jest tyle zła, brak zrozumienia.

Człowiek odsuwa myśli o śmierci, która jest kresem ziemskiego życia. pojawia się ona dla niego jako katastrofa. Pragnieniem i dążeniem każdego człowieka jest przecież udane życie. Wielu szuka go w szczęśliwej rodzinie, w pracy naukowej, w pracy zawodowej itp. W nieustannym poszukiwaniu udanego życia, człowiek unika zwykle myślenia o śmierci. Jeśli czasem wspomina o niej, to odnosi ją zawsze do innych. Przeżywa ją jako nieprzeniknioną tajemnicę, która napawa go lękiem, przed którą się broni. Tymczasem śmierć jest koniecznością, która obejmuje wszystkich ludzi bez względu na ich wiek, tytuły i stanowiska.

Zrozumienie tajemnicy i sensu życia człowiek powinien szukać w słowach Jezusa Chrystusa, które wypowiedział do Apostołów, podczas spożywania Ostatniej Wieczerzy. Mówił, że chciałby spożyć Paschę z nimi, zanim będzie cierpieć, ponieważ jej już spożywać nie będzie. Słowa te są zapowiedzią dobrowolnego wydania się na śmierć, przejście (Paschę) do pełnej chwały uczty w Królestwie Bożym. Jezus Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy z żyjących. W Nim wszyscy jesteśmy powołani do zmartwychwstania. Śmierć zatem nie jest kresem, końcem, ale jest początkiem. Zmartwychwstały Chrystus pokonał śmierć, zło, a w Jego zwycięstwie nad śmiercią jest nasze nad nią zwycięstwo i w Jego zmartwychwstaniu jest nasze zmartwychwstanie.

Święty Ambroży pochwala śmierć, twierdzi, że jest ona lepsza od życia. Człowiek powinien cieszyć się chwilą przyjścia momentu śmierci, ponieważ jego życie nie będzie już gromadzeniem grzechów. Natomiast on sam będzie cieszył się możliwością przebywania z Bogiem. Przyjmie zaproszenie na ucztę, na którą zaprasza go Pan. Musi tylko wyznać Mu swoje grzechy oraz poprawiać swoje upadki i naprawiać wszelkie błędy. Będzie wtedy ucztować, spożywać dobry pokarm i cieszyć się z odkupienia.

10 marca 2008

Pierwsza Komunia Święta dziś

Dziecko rozpoczynając szkolną edukację uczy się na katechezie podstawowych pojęć i modlitw. W II klasie szkoły podstawowej przygotowuje się do przyjęcia Pana Jezusa pod postacią chleba. Od głębokiego przeżycia pierwszego pełnego uczestnictwa w Eucharystii, w wielu przypadkach zależy całe jego duchowe życie. Bywa, że rodzic posyła dziecko na religię, bo tak wypada, bo co powiedzą ludzie. Bez wspólnej jednak z rodzicami Mszy świętej i modlitwy w domu to za mało, żeby uformować religijnie młodego człowieka. Dziś należałoby katechizować także rodziców, tłumaczyć im podstawowe prawdy wiary. Dziś wiele dzieci nie powinno się w ogóle dopuścić do I Komunii, chociaż najczęściej nie z ich winy, lecz rodziców. Co roku jest coraz trudniej.

Prawdziwe znaczenie przyjęcia I Komunii Świętej bardzo często jest zagłuszone przez współczesny sposób przeżywania tej uroczystości. Dla dziecka świętowanie to nie spotkanie z żywym Chrystusem tylko uroczystość po Mszy świętej w domu lub restauracji, a przede wszystkim prezenty, jakie otrzyma. Gdzie tkwi błąd?

Plagą uroczystości stają się kamery i aparaty fotograficzne, które rozpraszają dziecko. Przed wejściem do kościoła rodzice zaznaczają dziecku, że wujek, będzie stał w rogu, i ma się uśmiechać, bo źle wyjdzie na zdjęciu.

Pierwsza Komunia święta staje się niejednokrotnie pokazem mody ślubnej. Super sukienka, super garnitur, wiązanka kwiatów z katalogu, limuzyna – te „atrakcje” z pewnością nie ułatwią właściwego duchowego przeżycia, właściwie przeszkadzają.

Bardzo często rodzice zaczynają ubierać swoje pociechy w strój liturgiczny, mimo, iż podczas pierwszych spotkań słyszy się wypowiedzi: nie lubię strojów liturgicznych, są nieładne, nie poślę dziecka do Komunii w worku itp. Rodzice mogą wspólnie zaprojektować stroje, byle tylko były skromne i usposabiały dziecko do wyciszenia. Ci, którzy posłali dziecko do Komunii w stroju liturgicznym są bardzo zadowoleni, mają mniej obowiązków. Całością zajmuje się krawcowa, która robi przymiarki, kupuje materiał i szyje albę. Wydają mniej pieniędzy, a dzieci skupiają się na uroczystości: m.in. nie porównują strojów, dziewczynki nie liczą falbanek.

W Polsce świętuje się uroczystość po Mszy Świętej I Komunii poza domem. Coraz częściej rodzina spotyka się w restauracji. Komunijne przyjęcia trwają długo, niejednokrotnie nakrapiane alkoholem, niby małe wesele, przy tym zapomina się o najważniejszym – o dziecku. A przecież to jego święto, ono jest najważniejsze ma w swoim sercu Pana Jezusa.

luty 2008

Agresja u dzieci

Agresja to każde zamierzone działanie, mające na celu wyrządzenie komuś lub czemuś szkody. Wyraża się m.in. w biciu kogoś, znęcaniu się nad kimś, w wyśmiewaniu kogoś, kłótni, krzyku. Wyraża się także w niszczeniu cudzej własności, obmawianiu, w atakach złości.

Agresja ma zawsze swoją przyczynę, a przeważnie ma swoje podłoże:

  • w rodzinie – brak szacunku, surowość, kłótnie rodziców, rozwody, alkoholizm itp.,
  • w środowisku, w którym przebywa – brak reakcji ze strony dorosłych m.in. przymykanie oczu na drobne przewinienia, zbytnia pobłażliwość na negatywne zachowania.

Jeżeli ktoś chce zwrócić na siebie uwagę, zaimponować rówieśnikom, wtedy zawsze w pobliżu jest ktoś, komu można dokuczyć. Dzieci pozostawione samym sobie szukają akceptacji poza domem, wiążą się często z narkomanami lub sektami.

Jedną z przyczyn agresji u najmłodszych to m.in. telewizja. Promuje szereg programów (bajki, filmy) w których jest pełno agresji, wmawiając niby, że to przeznaczone dla dzieci. Twórcy programów wiedzą, że pokazuje się w nich przemoc, ale nie dostrzegają tego problemu. Dominującym, coraz częściej, czynnikiem nad dobrem najmłodszych są względy ekonomiczne.

Oglądanie przez dziecko we wczesnym stadium jego rozwoju programów z agresją mają niesamowity wpływ na jego psychikę.

Coraz częściej rodzice nie wiedzą i nie kontrolują, co ich pociecha ogląda. Mają po prostu na jakiś czas – spokój od dziecka. Na nich jednak spoczywa obowiązek nauczenia dziecka mądrego korzystania z telewizji, odpowiedniego wybierania programów, a także zorganizowania wolnego czasu dziecku. Dziecko nie może być zostawiane samo przed telewizorem. Rodzina powinna być miejscem, gdzie dziecko powinno czuć się bezpieczne.

Przyczyn zachowań agresywnych powinniśmy szukać również w szkołach. Starsze roczniki wykorzystują młodszych kolegów do realizacji własnych celów, tworząc mity uprzedzające do szkoły, nauczycieli, przedmiotów zakłócając proces przystosowania. Poniżanie, upokarzanie młodszych wynika z chęci wyładowania agresji, podnoszenia własnej ważności.

Duże znaczenie ma wielkość szkoły, im większa tym większe prawdopodobieństwo występowania agresji. Większość aktów agresji dokonuje się na zatłoczonych schodach, korytarzach.

Choć dziś poprawia się sytuacja to jednak brakuje współpracy rodziców i szkoły. Rodzice mają pretensje i żale wobec nauczycieli o zaniedbywanie ich dzieci. W wyniku braku współpracy zachowania agresywne u dzieci i młodzieży nasilają się i nie wiadomo, jak sobie z tym poradzić.

Nie można stać obojętnie wobec zła, każde agresywne zachowania należy dostrzegać i w umiejętny sposób je ukazywać. Niewinne dokuczanie czy wyśmiewanie może przybrać postać znacznie poważniejszą i jeśli w porę nie będziemy reagować, to nie będzie mógł opanować rozwijającej się agresji.

Aby skuteczniej oddziaływać na dziecko i wpływać na przyswajanie prawidłowych norm, zasad i wartości potrzebna jest ścisła współpraca rodziców ze szkołą i pedagogizacja rodziców.

styczeń 2008

Rok liturgiczny w Kościele

Adwent

Trwa 4 niedziele do Wigilii. Jest to czas oczekiwania na narodziny Pana Jezusa.

Boże Narodzenie

Czas od Bożego Narodzenia do Niedzieli Chrztu Pańskiego.

Święta i uroczystości w okresie Bożego Narodzenia:

  • 25.12 – Uroczystość Narodzin Pana Jezusa,
  • 26.12 – Szczepana Męczennika,
  • 27.12 – Św. Jana Apostoła,
  • 28.12 – święto Młodzianków Męczenników,
  • 1.01 – Uroczystość św. Bożej Rodzicielki,
  • 6.01 – Uroczystość Objawienia Pańskiego (Trzech Króli),
  • niedziela po 6.01 – Chrzest Pański.

Kolędy śpiewa się do 2 lutego.

Okres zwykły

Trwa od 6 do 9 tygodni. Zaczyna się od niedzieli Chrztu Pańskiego, a trwa do wtorku przed środą Popielcową.

Święta i uroczystości okresu zwykłego:

  • 25.01 – nawrócenie św. Pawła,
  • 2.02 – święto Ofiarowania Pańskiego (Matki Bożej Gromnicznej).

Wielki Post

Trwa 40 dni zaczyna się Środą Popielcową, a kończy się w Wielką Sobotę.

Święta i uroczystości w Wielkim Poście:

  • 19.03 św. Józefa,
  • 25.03 Uroczystość Zwiastowania NMP,
  • 6 niedziela Wielkiego Postu – Niedziela Palmowa.

Triduum Paschalne:

Wielki Czwartek – ustanowienie Eucharystii i sakramentu święceń,
Wielki Piątek – męka i śmierć Chrystusa,
Wielka Sobota – Wigilia Paschalna.

Wielkanoc najważniejsze święto chrześcijan.

Okres Wielkanocny

Trwa 50 dni do Zesłania Ducha Świętego.

Święta i uroczystości okresu Wielkanocnego:

  • Zmartwychwstanie Jezusa,
  • Święto Bożego Miłosierdzia II niedziela wielkanocna,
  • 3.05 – uroczystość NMP Królowej Polski,
  • 7 niedziela po Wielkanocy – Wniebowstąpienie Jezusa,
  • 50 dni po Wielkanocy – Uroczystość Zesłania Ducha Świętego.

Okres zwykły
Trwa od 25 do 28 tygodni, zaczyna się w poniedziałek, a kończy w sobotę przed pierwszą Niedzielą Adwentu.

Święta i uroczystości okresu zwykłego:

  • poniedziałek po Zesłaniu Ducha Świętego święto Najświętszej Marii Panny Matki Kościoła,
  • niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego – Trójcy Świętej, w czwartek po niedzieli Trójcy Świętej – Boże Ciało,
  • 29.06 – Piotra i Pawła,
  • 15.07 – Matki Bożej Szkaplerznej,
  • 7.08 – Przemienienie Pańskie,
  • 15.08 – Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny,
  • 17.08 – Św. Jacka,
  • 26.08 – Matki Bożej Częstochowskiej,
  • 8.09 – Św. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny,
  • 14.09 – Podwyższenie Krzyża Świętego,
  • 15.09 – Matki Bożej Bolesnej,
  • 18.09 – św. Stanisława Kostki,
  • 7.10 – Matki Bożej Różańcowej,
  • 1.11 – Uroczystość Wszystkich Świętych,
  • 2.11 – Dzień Zaduszny

34 niedziela zwykła – uroczystość Chrystusa Króla.

Panie dobry jak chleb

Tyś na pustkowiu chleb rozmnożył Panie
Byśmy do nieba w drodze nie ustali
Tyś stał się manną wędrowców przez ziemię
Dla tych, co dotąd przy Tobie wytrwali

Ref.: Panie dobry jak chleb
Bądź uwielbiony od Swego Kościoła
Bo Tyś do końca nas umiłował,
Do końca nas umiłował

Ziarna zbierzemy, odrzucimy chwasty,
Bo łan dojrzewa, pachnie świeżym chlebem.
Niech ziemia nasza stanie się ołtarzem,
A chleb Komunią dla spragnionych Ciebie.

Ref.: Panie dobry jak chleb…
Ty nas nazwałeś swymi przyjaciółmi,
Jeśli spełnimy, co nam przykazałeś.
Cóż my bez Ciebie, Panie uczynimy?
Tyś naszym życiem i oczekiwaniem.

Ref.: Panie dobry jak chleb…

Tyś za nas życie swe oddał na krzyżu,
A w znaku chleba w świątyniach zostałeś,
I dla nas zawsze masz otwarte serce,
Bo Ty do końca nas umiłowałeś.

Ref.: Panie dobry jak chleb…

Panu śpiewaj, Pana chwal

Utwórzmy wspólny krąg, niech serc gorących splot, G e C D
wyśpiewa chwałę Panu swemu dziś G D
O usłysz naszą pieśń, śpiewamy Tobie cześć G e C D
I pokój ześlij Panie na swój lud. G C D G

Ref: Panu śpiewaj, Pana chwal, alleluja. G e C D
Jego chwała, Jego czas, alleluja. G e C D
Więc śpiewać dzisiaj chcę, całą radość duszy mej, G e C D
A na ustach moich pieśń, alleluja. G e C D G

Pan jest Mocą i Pasterzem, słyszę Jego głos. G D e
On powiedział mi, bierz ziemię i pracuj C a D
Bądź szczęśliwy, z moją mocą radę sobie dasz, G D e
Słuchaj mych nauk i w sercu miłość miej. C a D G
Ref: Panu śpiewaj, Pana chwal…

Pana chwali moja dusza sławiąc Jego moc,
Prawda Jego słów jest moją nadzieją
Więc nie umrę, lecz żyć będę, tak powiedział Pan,
Jeśli tylko chcesz, szczęśliwym możesz być.
Ref: Panu śpiewaj, Pana chwal…

Pan jest Pasterzem moim

Pan jest Pasterzem moim
Niczego mi nie braknie, na zielonych niwach pasie mnie.
Nad spokojne wody mnie prowadzi
I duszę mą pokrzepia i wiedzie mnie ścieżkami
Sprawiedliwości swojej.
Choćbym nawet szedł ciemną doliną,
Zła się nie ulęknę, boś Ty ze mną,
Laska Twoja i kij Twój mnie pocieszają.
Laj, laj, laj, laj…

Będę tańczyć

Księga, którą mi dajesz nie jest fikcją ani bajką.
Wolność, którą mam w Tobie, jest prawdziwa.
Wszystkie góry na drodze muszą, muszą ustąpić,
Bo wiara góry przenosi, a ja wierzę Tobie.

Ref. Będę tańczył przed Twoim tronem i oddam Tobie chwałę
I nic już nie zamknie mi ust. Żaden mur i żadna ściana,
Największa nawet tama już nie, nie zatrzyma mnie już.

Większy, większy jest we mnie Ten, który mnie umacnia.
Żaden Goliat nie może z Nim równać się.

Ref. Będę tańczył przed Twoim tronem i oddam Tobie chwałę
I nic już nie zamknie mi ust. Żaden mur i żadna ściana,
Największa nawet tama już nie, nie zatrzyma mnie już.

Przyjdź Duchu Święty

Przyjdź Duchu Święty ja pragnę
oto dziś błagam Cię
przyjdź w swojej mocy i sile
radością napełnij mnie.

Przyjdź jako mądrość do dzieci,
przyjdź jako ślepemu wzrok
przyjdź jako moc w mej słabości,
weź wszystko co moje jest

Przyjdź jako źródło w pustyni,
z mocą swą do naszych dusz,
o niech Twa moc uzdrowienia,
dotknie uleczy mnie już.